Wakker zijn is een keuze

Wakker zijn is een keuze!

Ben ik wakker?
Een week geleden stond ik op met de behoefte om me eens te verdiepen in het ‚wakker zijn’. Ik hoor erover, lees erover en vraag me af, ben ik wakker? Ik besloot me open te stellen voor dit thema en te zien wat er deze week op mijn pad zou komen. Met een sterke focus begon ik aan de week.

Vind je mij ‚wakker’, vraag ik die ochtend aan een goede vriend. ‚Ja’, zei hij ‚ik vind je wel heel wakker. Het valt me juist op wanneer je niet wakker bent. Dan vraag ik me af wat er aan de hand is…’Wat bijzonder’, zeg ik. Meestal voel ik me inderdaad wel wakker en af en toe ben ik het niet. Dan gaat het leven met mij aan de haal. Sta ik aan de zij-lijn toe te kijken. En vraag ik me af hoe het toch allemaal zo kon gebeuren…

zienWake-up-calls
Ik had in die week het InspiratiePodium en de avond liep sterk uit. De verhalen duurden langer dan de beoogde 15 minuten, zodat ik drie kwartier te laat de avond afsloot. Dat lag niet zozeer aan de sprekers die meer tijd namen voor hun verhaal. Het gebeurde! En ik kon het niet meer stoppen. Natuurlijk had ik exact op de 15 minuten elk verhaal kunnen beëindigen, maar daartoe besloot ik niet. Bewust maakte ik de keuze om te zorgen voor de spreker en niet voor de luisteraars. Maar ik was nadien wel nieuwsgierig hoe het nu toch zo kon gebeuren. Was ik niet wakker? Of had het veel meer met waakzaam zijn te maken; in de voorbereiding met de sprekers, mijn alertheid op mijn structuur tijdens de avond, mijn interventies, waakzaam zijn tijdens het luisteren naar de verhalen van de sprekers. De vraag hoe het zo kon gebeuren werd me door velen gesteld. Het nodigde me uit om op zoek gaan. Soms geeft het leven je een wake-up-call omdat deze je een wakkere geest gunt. Dan blijkt het duiveltje toch onze lieve heer te zijn.

In diezelfde week had ik in de ochtend een afspraak. Ik nam te weinig tijd om weg te gaan, dus werd het haastwerk. Zo snel mogelijk liep ik naar het parkeerterrein, zeven minuten verderop, waar ik mijn auto neerzet als er geen plek meer is bij mijn voordeur, om daar te ontdekken dat ik ‘m de avond er voor toch vlak voor m’n huis had geparkeerd. Boos op mezelf omdat ik kennelijk niet helemaal wakker was.

Wakker zijn is een keuze
Ik kwam te laat voor mijn afspraak. Het bleek een mooie aanleiding te zijn voor een gesprek over het wakker worden. We constateerden dat het niet zozeer gaat over het wakker worden als wel over het wakker zijn. Wakker worden staat misschien wel gelijk aan het werkwoord proberen. Als mijn kinderen zeggen dat ze iets willen proberen dan is mijn antwoord; als je iets probeert dan doe je eigenlijk niets. Dan laat je het maar gebeuren. Je doet iets wel of niet. Zo is het ook met wakker worden. Je kunt besluiten om wel of niet wakker te ZIJN. Een keuze dus om alert in het leven te staan, niet in het vooruit te leven, maar in het NU te luisteren, zien en voelen; open te staan voor het leven in zijn volle glorie.

Focussen en dan loslaten
Je kunt leren om met een vraag te leven; zwanger te zijn van de vraag, hoor ik Jan Bommerez zeggen tijdens de workshop ,De kunst van het loslaten’. Je hoeft het antwoord op een vraag niet te weten. Je moet beschikbaar zijn voor de diepere intelligentie, zodat het leven jou het antwoord kan openbaren. We hebben echter aangeleerd om te denken over dingen, waardoor we niet meer in het proces zijn, niet meer in het NU. Eckhart Tolle stelt het nog heftiger; je kunt jezelf slaaf maken van jouw eigen denkproces., dan ben je er verslaafd aan geraakt. Je bent je verstand geworden. Om dan het huidige moment te vinden is bijna niet mogelijk. Te beseffen dat je niet de denker ‚bent’, helpt je om vanaf dan die denker te kunnen waarnemen en om steeds meer in het NU te kunnen zijn en met verwondering te kijken, luisteren en voelen.

Wat nu als je niet kunt loslaten?
Een vriend van mij vertelt me deze week dat hij letterlijk wakker wordt van zijn gedachten, waarbij de ene gedachte de andere opvolgt en hij de slaap niet meer kan vatten. Hij is vast niet de enige die hier last van heeft. Ik ben extra alert als Jan Bommerez in zijn training vertelt over het loslaten tijdens het slapen. Hij vertelt over de verschillende stadia van de slaap met bijbehorende hersenfrequenties die vertellen over de mate waarin je los kunt laten en in meer of mindere mate fijn kunt slapen. Mijn vriend blijkt in de beta-staat wakker te worden van zijn gedachten. Dat is je eerste slaap waarbij je denken nog zeer actief is en je emoties zich richten op overleving. Je bent dan letterlijk nog in je hoofd. Om werkelijk in slaap te vallen moet je in de alfa staat komen; dan ben je in je lijf en sta je open om te ontvangen. Jan gaat verder… De ideale staat is je droomslaap, dan is er synergie tussen je beide hersenhelften en kun je ontladen. De kunst is om dit eveneens bij bewustzijn te kunnen! Dan ben je in flow en laat je je leiden door je hart. In deze droomslaap wil je niet te vaak gestoord worden, daar kun je gek van worden. Pas als je in het wakkere leven iets doet wat je echt boeit dan kun je ‚s nachts op het diepste niveau slapen. Dan ben je thuis en in een staat van vrede; het veld van alle mogelijkheden.

Als je wakker bent, kunt je ook goed slapen!
Tjonge wat een wetenswaardigheden geeft zo’n zwanger weekje! Nu vraag ik me af; Klopt het dat wanneer je overdag wakker bent, je ‚s nachts ook goed kunt slapen? Dat is toch boeiend! Dat wat je nodig hebt om ‚s nachts op het aller diepst te kunnen slapen, lijkt gelijk aan wat je nodig hebt om overdag wakker te zijn. Als dat zo is dan zal de zoektocht van mijn vriend naar wat hem werkelijk boeit hem uiteindelijk in flow met het leven brengen; nodig om werkelijk goed en in vrede te kunnen slapen. Dan gaat het wakker zijn en het diep en vredig slapen gelijk op! Zou je dan in wakkere toestand de rust kunnen beleven die je tijdens een diepe slaap hebt? En omgekeerd?

banner-vergaderlocatie

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*