Een droom is een wens van je hart

door Maria Mazarakis

hartjes‘Droom je dromen groot genoeg; ze worden steeds kleiner, totdat ze op aarde geland zijn’, las ik laatst in een tijdschrift. Ik vond ‘m zó mooi, dat ik ‘m heb uitgeknipt om op te hangen en te herlezen.

Ik vraag veel mensen naar hun dromen. Het interesseert me mateloos. Ik wil het naadje van de kous weten. Waarom? Omdat het me zoveel vertelt over hoe mensen in het leven staan; of ze dromen hebben, hoe sterk die dromen zijn, hoeveel ruimte ze die dromen geven om realiteit te worden. Het vertelt me ook of mensen een soort van basis-vertrouwen hebben in het avontuur dat vaak samenvalt met iemands droom. Ik vraag of iemand zijn droom ‘all the way’ durft te dromen; doorgaan met dromen totdat je hem precies hebt zoals je ‘m hebben wilt! Het ultieme verlangen, zonder rekening te houden met al die beren, die vooroordelen, angsten en schuldgevoelens die je zelf hebt of die anderen je soms kunnen aanpraten. Ik herken ze maar al te goed. Ze hebben mij zelfs lange tijd weerhouden om überhaupt te durven dromen. Gesprekken over dromen dus, daar geniet ik van.

Leef je droom nu, bewaar ‘m niet voor later
‘Leef je droom nu, bewaar ‘m niet voor later’ is mijn lijfspreuk geworden. Ik denk dat ik ‘m leef. Het is een kort zinnetje, maar het heeft veel verschillende elementen in zich. In het eerste deel zit het woord ‘Leven’. Voor mij staat ‘leven’ voor doen-wat- ik- leuk-vind en ook voor van-het- leven-een- feestje- maken. Het gaat over leven versus overleven. Tot voor een paar jaar terug, ging het laatste mij zoveel gemakkelijker af, rekening houdende met van alles en met iedereen.
Je droom leven gaat nog een stukje verder; Dan ga ik na, wat ik met mijn leven wil en wat ik daarin belangrijk vind. Mijn droom wordt dan belangrijker en de verwezenlijking ervan ook. Hij haakt aan bij mijn wil om te ‘Leven’ en voor de realisering van mijn droom te kiezen.
Leef je droom nu en bewaar ‘m niet voor later, zegt tenslotte dat ik ‘m nú moet realiseren en niet moet wachten, want misschien is er wel helemaal geen later. Ik realiseer me elke dag dat ik als kind de dood in de ogen heb mogen kijken en weet daarom ook dat het leven in het NU plaats vindt. Dat levert me soms veel onbegrip op van anderen, die daarvan nog niet zo doordrongen zijn.

Doen wat je leuk vindt om te doen. Dat is soms niet gemakkelijk. Ik vertelde, in mijn eerste baan als HR-manager, tegen mijn toenmalige directeur (ik was 25) dat ik ‘iets’ niet meer wilde doen omdat ik dat niet leuk vond om te doen. Hij zei de gedenkwaardige woorden; ‘Meisje, niet alles in het leven is leuk, maar moeten we wel doen’. Ik herinner het me als de dag van gisteren en ook het bijna recalcitrante gevoel dat het bij me opriep. Ik heb hem strak aangekeken met de gedachte ‘dat gaat misschien op voor heel veel mensen, maar niet voor mij, want ik ga alleen maar dingen doen die ik leuk vind. Dat vraagt soms om een aantal ombuigingen om dat wat ik minder leuk vind, zelf leuker te maken. Maar als me dat niet lukt, dan ga ik echt iets anders doen.

Dromen realiseren, hoe gemakkelijk is dat?!
Ik heb gemerkt dat als ik doe wat ik leuk vind, het leven vanzelf een feestje wordt! Dan ben ik enthousiast, weet ik anderen ook te enthousiasmeren en al gauw zitten we dan samen in een Flow. Dan is het maar een kleine stap om hardop te dagdromen en deze dromen met elkaar en anderen te delen, zodat het mag groeien en anderen daar ook enthousiast van worden. Ben ik nu jouw grootste fan, of ben jij die voor mij? Ik vind het elke keer weer interessant hoe dat werkt. Voor je het weet leef je je droom, toch?

En nee… toch geldt dat niet voor iedereen. Ik ontmoet veel mensen die zeggen dat het hun niet lukt om hun dromen te realiseren. Als ik doorvraag dan is het vaak dat zij niet precies weten wat hun droom is. Interessant vind ik dat en soms lastig te begrijpen omdat ik mijn leven zonder mijn heldere dromen niet kan voorstellen. Dan lees ik onder andere in boeken van Paulo Coelho , één van de schrijvers die mij tot nadenken uitnodigt. Hij zegt het soms zó mooi dat ik voel dat ie gelijk heeft en het toch nog een paar keer moet overlezen om precies te begrijpen wat ie bedoeld. Hij zegt; “Als we vuur willen maken, dan moeten we zorgen dat de zonnestralen in één punt samenkomen”. Daarmee bedoelt hij, dat er een moment komt, dat we ons op ons innerlijk vuur moeten concentreren om ons leven richting te geven. Het antwoord vinden we niet door de uitdagingen van anderen te kopiëren, maar door terug te gaan naar onze kindertijd om te achterhalen wat toentertijd het meeste enthousiasme opwekte. Want in dat enthousiasme bevindt zich het heilige vuur. Ja, en als hij het dan heeft over dat enthousiasme en dat heilige vuur, dan snap ik ‘m.

Ik sprak van de week met een sing- & songwriter. Ze vertelde dat zij, toen ze vier jaar was, wist dat zij zangeres wilde worden. Daar zat haar heilige vuur, haar innerlijk verlangen. Daarover wist zij in geuren en kleuren te vertellen. Ze was 18 toen zij haar ouders vertelde dat ze naar het Conservatorium wilde. Deze waren daar totaal niet mee eens en zeiden dat zij niet meer achter haar zouden staan als zij die keuze zou maken… Muziek was goed voor in de vrije tijd, als je thuiskomt van je werk en je wilt ontspannen. En wat denk je… Zij ging! Wow! En jee, wat is het verschil, met dat ik niet ging toen mijn ouders mij hetzelfde zeiden toen ik hen vertelde dat ik naar de Kunstacademie wilde. Interessant! Ik denk nu achteraf bezien, dat het nog niet mijn moment was voor die focus op mijn innerlijk vuur. Ik was bezig met de relatie van en met mijn ouders die niet goed was en waarin ik zeker niet een opstokend vuurtje wilde zijn. Om je droom te leven, moet je eerst leren Leven, denk ik nu. Ik was goed in het overleven, toen.

Leven en het innerlijk weten
Zij ging! Met een rotsvast vertrouwen dat dit haar pad was, niet precies wetend waarom.
Ze ging! En het maakte haar niet uit dat haar ouders haar daarin niet steunden. Ze wist dat dit goed was. Niets of niemand zou dat tegen kunnen houden; een innerlijk weten die de wens van haar hart wilde dienen.

Ik herken dat ‘innerlijk weten’ dat later ook een paar keer op mijn pad kwam. Eén van de eerste keren was toen ik het écht zat was om steeds maar te moeten overleven. Dan is mijn wil groot en zo ook mijn vertrouwen in mijn eigen kunnen. De eerste keer dat ik dat echt voelde was toen ik dertig was en mijn eigen bedrijf begon. Wat kom je dan veel mensen tegen die je er vanaf willen praten, zeg! Bijzonder was dat… En wat voelde ik me sterk! Ik wilde leven en mijn vrijheid voelen. Dat was zó sterk, dat hield ik niet tegen. Ik hoorde mensen aan en het gleed allemaal langs me heen. Ik was allang voorbij alle vooroordelen, angsten en schuldgevoelens. Ik ging op weg, naar ‘ergens’ heen. En het was goed, voor mij.

Het gaat daarbij om de Liefde die ik mezelf gun. Het vermogen om mezelf lief te hebben en volstrekt vertrouwen te hebben in wat ik doe. Dan doet het er niet toe wat anderen zeggen en hoef ik me niet te laten leiden door hen die denken te weten wat goed voor mij is. Ook ik heb gedacht dat ik degenen die ik achterliet of meenam ik mijn droom pijn zou doen. Echter bleek dat juist zij het beste met me voorhebben, als ik zelf maar duidelijk weet en duidelijk ben in wat ik wil en wat mijn droom is. Bijzondere ervaring is dat. Dan is het zoals het is… en is het goed.

Hulp van buiten…
Ik denk, of geloof, dat het universum je écht helpt bij het realiseren van je dromen. En ik begin steeds meer te geloven dat het universum werkt als een soort van printer. Als je een heldere print van je droom hebt en kan laten zien, is het gemakkelijker om het toeval of het universum zijn werk te laten doen. Je krijgt je printopdracht terug zoals jij ‘m hebt gegeven. Als die opdracht niet helder is, is dat ook wat je terug krijgt. Dus als je niet weet wat je droom is, is dát je printopdracht. Dan is er werk aan de winkel!

Paulo Coelho verwoord het iets anders. Hij vertelt over de liefde voor je doel of droom; Vanaf het moment dat jouw doel wist dat je ernaartoe onderweg was, is het ook hollend op weg naar jou.

Mooi he! Waarom zou je dan wachten op later?

banner-vergaderlocatie

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*